Pirotyn; Dalniegorsk, Rosja; Kolekcja Instytutu Geochemii, Mineralogii i Petrologii WG UW, fot. G. Bijak
Pirotyn; Miedzianka, Rudawy Janowickie; Coll. G. Bijak, fot. G. Bijak
| Nazwa: |
PIROTYN (piryt magnetyczny) |
| Wzór chemiczny: | FeS |
| Gęstość: | 4,6 g/cm3 |
| Twardość: | 4 |
| Układ krystalograficzny: | heksagonalny |
| Barwa: | żółto-brązowa, ciemnobrązowa, często z ciemnymi nalotami | |
| Rysa: | szaro-czarna | |
| Połysk: | metaliczny | |
| Łupliwość: | wyraźna | |
| Przełam: | nierówny / kruchy | |
| Postać | kryształy grubotabliczkowe do krótkosłupowych, agregaty rozetowe, skup. zbite i masywne | |
| Inne właściwości: | magnetyczny | |
| Występowanie/geneza: | żyły rudne, zasadowe skały magmowe, | |
| Minerały towarzyszące: | piryt, magentyt, chalkopiryt i inne minerały rudne. | |
| Minerały podobne: | piryt, chalkopiryt, markasyt |
ZDJĘCIA:
|
Pirotyn; Dalniegorsk, Rosja; Kolekcja Instytutu Geochemii, Mineralogii i Petrologii WG UW, fot. G. Bijak
Pirotyn; Miedzianka, Rudawy Janowickie; Coll. G. Bijak, fot. G. Bijak
|